Monument aux Marins du Pluviôse

De haven van Calais, ooit een onderzeebootbasis, werd in 1910 gekenmerkt door een tragedie toen de Pluviôse na een aanvaring zonk, waarbij 27 matrozen om het leven kwamen. Een standbeeld dat in 1913 vlakbij de zee werd opgericht, brengt hulde aan deze slachtoffers.

Zie de informatie

Monument aux Marins du Pluviôse
Avenue Raymond Poincaré - 62100 CALAIS

Zie de routebeschrijving

Aan het begin van de 2e eeuw herbergde de haven van Calais een onderzeebootbasis in het zeer recente Carnot-bekken. Drie duikboten Germinal, Ventôse en Pluviose zijn daar gevestigd. De laatste twee genoemde waren op 26 mei 1910 bezig met een duikoefening voor de kust. Tijdens zijn terugkeer naar de oppervlakte werd de Pluviose getroffen door de lijnboot Pas de Calais die terugkeerde naar de haven van Calais. De onderzeeër wordt gestript en zinkt, water stroomt erin. De hulpdiensten staan machteloos, er zijn geen overlevenden... Het is een nationale tragedie, zo meldt de Parijse pers.

Bergingsoperaties zijn lastig. Op 10 juni werd het wrak naar de haven van Calais gesleept. De lichamen van de 27 onderzeeërs worden geïdentificeerd. De begrafenis vond op 22 juni plaats in de Notre Dame de Calais in aanwezigheid van Armand Fallières, president van de republiek.

In Calais werd al snel besloten een monument op te richten voor de slachtoffers van deze maritieme ramp. De creatie van het werk werd toevertrouwd aan de beeldhouwer Emile Guillaume, met een inhuldiging in 1913.

Dit beeld ontsnapte tijdens de bezetting aan het smelten van bronzen monumenten. Het feit dat het monument hulde brengt aan op zee verdwaalde zeelieden heeft deze beslissing sterk beïnvloed.

Om op te merken dat: je moet dichterbij het monument komen om de betekenis ervan te begrijpen. We kunnen duidelijk zien dat een engel een arm in de zinkende onderzeeër steekt. Deze engel verzamelt de zielen van ongelukkige slachtoffers.