Monument aux Marins du Pluviôse

De haven van Calais, ooit een onderzeebootbasis, werd in 1910 gekenmerkt door een tragedie toen de Pluviôse na een aanvaring zonk, waarbij 27 matrozen om het leven kwamen. Een standbeeld dat in 1913 vlakbij de zee werd opgericht, brengt hulde aan deze slachtoffers.

Zie de informatie

Monument aux Marins du Pluviôse
Avenue Raymond Poincaré - 62100 CALAIS

Zie de routebeschrijving

Aan het begin van de 2e eeuw huisvestte de haven van Calais een onderzeebootbasis in het nieuw aangelegde Carnot-bekken. Drie onderzeeboten, de Germinal, de Ventôse en de Pluviose, waren daar gestationeerd. De laatste twee voerden op 26 mei 1910 duikoefeningen uit voor de kust. Tijdens de opstijging werd de Pluviose geraakt door het passagiersschip Pas de Calais, dat terugkeerde naar de haven van Calais. De onderzeeboot liep lek en zonk, waarna er water in het schip kwam. Reddingspogingen waren tevergeefs; er waren geen overlevenden. Het was een nationale tragedie, waarover uitgebreid werd bericht in de Parijse pers. De bergingsoperaties waren moeilijk. Op 10 juni werd het wrak teruggesleept naar de haven van Calais. De lichamen van de 27 bemanningsleden werden geïdentificeerd. De begrafenis vond plaats in de Notre-Damekathedraal in Calais op 22 juni, bijgewoond door Armand Fallières, president van de Republiek. In Calais werd al snel besloten een monument op te richten ter nagedachtenis aan de slachtoffers van deze scheepsramp. De vervaardiging van het werk werd toevertrouwd aan de beeldhouwer Emile Guillaume en het werd ingewijd in 1913. Dit beeld ontkwam aan het omsmelten van bronzen monumenten tijdens de bezetting. Het feit dat het monument een eerbetoon is aan zeelieden die op zee omkwamen, speelde een belangrijke rol in deze beslissing. Het is belangrijk om te weten dat men het monument van dichtbij moet bekijken om de betekenis ervan te begrijpen. Men kan duidelijk een engel zien die een arm in de zinkende onderzeeër steekt. Deze engel verzamelt de zielen van de ongelukkige slachtoffers.