©nohcab De Atlantikwall
Tijdens de Tweede Wereldoorlog hadden de Duitse bezetters de kusten van Pas de Calais aangewezen als potentiële landingsplaats.
De geografische ligging van Calais trok ze allemaal aan... Romeinen, Napoleon, nazi-Duitsland... In heel verschillende tijden verzamelden legers zich aan de Opaalkust met dezelfde ambitie: Groot-Brittannië veroveren! Tijdens de Tweede Wereldoorlog hadden de Duitse bezetters de stranden van Pas de Calais aangewezen als potentiële landingsplaats.
Duidelijk zichtbare overblijfselen en bezoekbare locaties
De regio Calais was een van de belangrijkste sectoren van de Atlantikwall, het systeem van kustversterkingen van Noorwegen tot aan de Frans-Spaanse grens. Door het land wat te verkennen, zijn er nog steeds veel overblijfselen van betonnen gebouwen te vinden, van alle afmetingen: observatiekazematten, luchtafweergeschut, antitankgeschut en kustbatterijen, enzovoort. Er zijn nog steeds vele soorten versterkingen verspreid, sommige in goede staat, andere beschadigd of verplaatst door de duinen. Van de krachtige kustbatterijen die Calais begrenzen, is de Lindemann-batterij, in het westen, verdwenen, terwijl in het oosten, op de locatie van de Twee Zeeën, de Oldenburgse batterij laat je je voorstellen hoe deze betonnen forten eruit zagen.
©nohcab In de voetsporen van de oorlog in Calais
De Tweede Wereldoorlog was een bijzonder zware beproeving voor de regio Calais, die zwaar werd getroffen door de verwoestingen: 73% van het oude Calais, de huidige wijk Calais Noord, werd verwoest. In Calais zijn musea aan deze periode gewijd. De meeste daarvan zijn gehuisvest in historische gebouwen, waaronder het Calais 1939-1945 Memory Museum. Calais werd na een hevige strijd (22-26 mei 1940) met geweld door het Duitse leger ingenomen en vier jaar later maakte het deel uit van de Duitse verzetshaarden aan de Franse kust. Op 30 september 1944 bevrijdde het Canadese leger Calais.
In een straal van nog geen 50 kilometer rond Calais zijn musea en forten te bezoeken die herinneren aan de alomtegenwoordigheid van de Occupier in de regio. In het bijzonder vinden we bases voor geheime V2- en V3-wapens, een reconstructie van V1-opritten maar ook overblijfselen van installaties gewijd aan deze vliegende bommen. De Blockaus d'Eperlecques, het fort van Mimoyecques, de koepel van Helfaut, de musea Ambleteuse en Audinghen behoren tot de belangrijkste herinneringsplaatsen in een regio Nord-Pas de Calais die er vol van is.
©Archief van het Calais Memory Museum 39-45 Het Memory Museum, een getuige uit Calais
Het Calais Memorial Museum was de “Mako”, de commandobunker van de Duitse Kriegsmarine in het gebied. Via zijn 21 tentoonstellingszalen is het de referentieplaats om te begrijpen en te ontdekken hoe de Tweede Wereldoorlog in Calais was. Eén ervan is opgedragen aan generaal de Gaulle, de man van 18 juni 1940...maar ook de echtgenoot van Yvonne Vendroux, inwoner van Calais. Vanuit het museum kun je je onderdompeling in deze donkere tijd ook uitbreiden via de wandelroute 1939-1945.
Het Geheugen 39/45 Museum van Calais
©Geen cabine 
1914-1918 onder dreiging van de Zeppelin!
Het is niet voor niets om de rol van Calais in de periode 1914-1918 in herinnering te brengen, die van een belangrijke intergeallieerde basis met een belangrijke logistieke functie. Vanaf augustus 1914 was Calais, de haven tegenover de Engelse bondgenoot, dicht bij het aangevallen Belgische buurland, bij het conflict betrokken. Tienduizenden soldaten zullen daar verblijven, erheen reizen... waardoor de Duitse luchtmacht gedwongen wordt Calais te bombarderen, vooral door Zeppelin-luchtschepen.
Tegenwoordig herinneren begraafplaatsen of militaire pleinen van het Gemenebest, Belgen, Duitsers en Fransen aan de impact van 1914-1918 op Calais.
©Geen cabine De Dombunker in Calais, een verbazingwekkend overblijfsel van de Atlantikwall
De Dombunker van Calais, gelegen nabij Calais L'A Plage, is indrukwekkend vanwege zijn afmetingen (80 m lang, 30 m breed, muren van 1,5 m dik) en zijn strategische rol tijdens de Tweede Wereldoorlog: hij huisvestte krachtige K5-railkanonnen van Krupp, die granaten van 255 kg over een afstand van meer dan 60 km richting Engeland konden afvuren. Lange tijd daarna was de Dombunker een enorme opslagplaats voor duizenden nieuwe auto's, voordat ze naar Groot-Brittannië werden geëxporteerd. Als zeldzaam voorbeeld van militaire architectuur - er zijn er nog maar drie over aan de Opaalkust (Calais, Wimereux, Hydrequent) - maakt de Dombunker van Calais vandaag de dag deel uit van een reflectie op de herwaardering van deze ruimte, met het oog op een cultureel project onder leiding van François Delarozière en zijn bedrijf La Machine, de makers van de beroemde Dán de Calais.
