3 kunstenaars van het Calais Street-Art Festival 2026
Voor de 6e editie van het Calais Street Art Festival worden de muren van de stad getransformeerd door nieuwe artistieke werelden, waardoor de openbare ruimte nieuw leven wordt ingeblazen. We spraken met Shozy, Vinie en Rémi Tournier, drie kunstenaars met unieke achtergronden en gevoeligheden, om hun aanpak, inspiratiebronnen en de werken die ze in Calais creëren te ontdekken.
Internationale artiest: Shozy uit Rusland
'Ik laat mensen graag een andere manier zien om naar de wereld te kijken.'
Muurschilder, oorspronkelijk afkomstig uit Moskou. Shozy Hij is internationaal bekend om zijn monumentale trompe-l'œil muurschilderingen. In zijn werk speelt hij met de lijnen van gebouwen, volumes en optische illusies om een nieuwe interpretatie van de stedelijke ruimte te bieden.
Hoe is deze wereld van trompe-l'œil ontstaan?
Ik werk voornamelijk met architectuur. Ik vind het leuk om gebouwen te transformeren en een fysieke vorm om te vormen tot iets abstracters. Mijn doel is om mensen een ander perspectief te bieden op hun omgeving en de wereld om hen heen. Ik creëer graag verrassingen, verander hun perceptie van een vertrouwde plek en inspireer hen om anders naar dingen te kijken.
Je staat bekend om het maken van enorme muurschilderingen. Waarom zulke grote formaten?
Straatkunst is in de eerste plaats een vorm van openbare kunst, bedoeld voor iedereen, ook voor mensen die niet per se in kunst geïnteresseerd zijn. Een grote muurschildering kan de aandacht trekken en misschien laten zien dat er andere manieren zijn om onze omgeving te bekijken. Ik hou ook van grote formaten omdat ze krachtiger en indrukwekkender zijn. Voor mij is de muur het meest natuurlijke medium: in tegenstelling tot een doek, dat speciaal voor een kunstwerk wordt gemaakt, bestaat een muur al. Het is onderdeel van de geschiedenis van een plek en we moeten er een band mee opbouwen.
©Stéphane Ribeiro Da Ascencao 
©Stéphane Ribeiro Da Ascencao Hoe zag u het idee voor uw muurschildering in het Coubertin-middenschoolgebouw in Calais?
Ik heb de bestaande ramen vergroot om een onmogelijke vorm te creëren, alsof het gebouw voor de ogen van de kijker transformeert. De muurschildering toont een grote opening bovenaan de gevel, doorboord door een abstracte roze vorm. Deze vorm is direct voortgekomen uit de architectonische lijnen van het gebouw: aanvankelijk was het slechts een raster tussen verschillende panelen. Geleidelijk transformeerde het tot een abstracte creatie. Alles begon met de bestaande vorm van het gebouw.
Welk effect hoopt u te hebben op de bewoners en bezoekers die dit werk zullen ontdekken?
Ik laat iedereen het liefst zijn eigen interpretatie vormen. Iedereen kan er iets anders in zien, en dat maakt kunst juist zo interessant. Ik hoop simpelweg dat deze muurschildering positieve emoties en een glimlach op het gezicht van de bezoekers zal toveren.
Vinie's poëtische en kleurrijke universum
'Mijn personage stelt me in staat verhalen te vertellen en een band met de lokale bevolking op te bouwen.'
Vinie, een Franse kunstenares afkomstig uit Toulouse, ontwikkelt een kleurrijk en poëtisch universum geïnspireerd door de graffiticultuur. Haar vrouwelijke figuur, die haar handelsmerk is geworden, verschijnt op stadsmuren om positieve boodschappen over te brengen en een band met de inwoners te creëren.
Je vrouwelijke personage is je handelsmerk geworden. Welk verhaal vertelt zij?
Dit personage is ontstaan toen ik in Parijs aankwam. Daarvoor schilderde ik vooral voor de graffitigemeenschap, maar ik wilde een breder publiek bereiken: kinderen, buurtbewoners, voorbijgangers. Zij stelt me in staat verhalen te vertellen en een band te creëren met mensen die mijn werk ontdekken. Omdat ze niet realistisch is, is ze universeel: ze kan een kind, een volwassene of een oudere zijn. Iedereen kan zichzelf in haar herkennen.
Jouw wereld is een mengeling van kleuren, poëzie en verbeelding. Waar haal je je inspiratie vandaan?
Ik haal veel inspiratie uit de plek waar ik schilder: de geschiedenis, de architectuur, de buurt en de mensen die er wonen. De interactie met de buurtbewoners, vooral de kinderen, verrijkt mijn werk enorm. Ze kunnen me ideeën geven, woorden suggereren om in het haar van de personages te verwerken, of gewoon hun perspectief op de muurschildering delen. Voor Calais was de omgeving een belangrijke leidraad. De muur bevindt zich vlakbij een speeltuin en ik wilde kleur brengen in deze buurt en tegelijkertijd een kunstwerk creëren dat kinderen zou aanspreken.
©Stéphane Ribeiro Da Ascencao Hoe zag u uw muurschildering op de Rue Edgar Quinet in Calais voor zich?
Ik heb ervoor gekozen om een klein meisje af te beelden dat een bloem aan de buurtbewoners aanbiedt. Omdat er veel kinderen in deze buurt wonen, wilde ik een personage creëren dat met hen in gesprek kon gaan. Deze muurschildering draagt ook een boodschap uit die voor mij bijzonder belangrijk is: laten zien dat vrouwen een rechtmatige plaats hebben in artistieke beroepen en in de openbare ruimte.
Als mensen me op een platform zien werken, verwachten velen nog steeds een man te zien. Ik vind het fijn dat jonge vrouwen kunnen denken: "Dit kan ik ook." Ik heb ook een aantal verwijzingen naar Calais verwerkt, met name naar kant, om een band te creëren met de identiteit van de stad. Straatkunst schept een bijzondere relatie met de lokale bevolking.
Hoe beleef je deze ontmoetingen?
Dit is precies wat straatkunst zo bijzonder maakt: er is een directe uitwisseling met de bewoners.
Anders dan in een atelier, zien mensen hier de muurschildering van begin tot eind ontstaan. Ze ontdekken de tijd, precisie en het werk dat nodig is om een monumentaal kunstwerk te creëren.
In Calais werd ik zeer hartelijk ontvangen. De lokale bevolking kwam met me praten, toonde me kleine blijkjes van waardering en de kinderen gaven me cadeautjes. Ik gaf hen op mijn beurt gesigneerde kaarten.
Deze ontmoetingen vormen een essentieel onderdeel van mijn werk: een muurschildering is niet zomaar een schilderij op een muur, het wordt een verbinding tussen mensen en een plek.
Rémi Tournier: Realisme in een stedelijke omgeving
'Ik maak graag leesspellen en schilder menselijke verhalen.'
Rémi Tournier, een figuratieve schilder afkomstig uit het zuidwesten van Frankrijk, ontwikkelt een universum op het kruispunt van realistische schilderkunst en urban art. Als voormalig graffitikunstenaar gebruikt hij nu het penseel om eenvoudige scènes vol betekenis en emotie tot leven te brengen.
Je schilderij bevindt zich op het kruispunt van realisme en urban art. Hoe zou je jouw wereld omschrijven?
Ik ben een figuratieve schilder met een vrij realistische stijl, maar ik schilder met een penseel. Dit geeft me meer vrijheid in mijn kleurgebruik en een andere relatie met het oppervlak. Met een penseel raak je de textuur van de muur direct aan, wat het werk een levendiger en rauwere uitstraling geeft.
Waarom kiest u ervoor om scènes uit het dagelijks leven te laten zien?
Ik werk voornamelijk met mijn eigen foto's. Ik vind het fijn om mijn omgeving te observeren, de details van het dagelijks leven op te merken en de simpele dingen die vaak onopgemerkt blijven, vast te leggen. Dat kan een persoon zijn, een straatbeeld of zelfs een compositie van objecten. Maar achter elke foto schuilt altijd een menselijk verhaal. Ik creëer graag een speelse interpretatie: op het eerste gezicht zie je een beeld, en gaandeweg begrijp je dat het een boodschap of een diepere reflectie bevat.
©Stéphane Ribeiro Da Ascencao Welke rol speelt het contact met de lokale bevolking in uw werk?
Betekenis is essentieel in mijn werk. Ik maak graag kunstwerken die stof tot nadenken bieden. De titel, en vervolgens de begeleidende tekst bij de muurschildering, stellen de kijker in staat te begrijpen wat ik wilde overbrengen. Daarna staat het iedereen vrij om er zijn of haar eigen interpretatie aan te geven. Voor mij is muurschildering ook een prachtige manier om de dialoog te bevorderen. In Calais hebben de bewoners me zoveel gegeven. In slechts een paar dagen leerde ik de mensen in de buurt kennen, hun verhalen en hun gewoonten. Het is een voortdurende uitwisseling: ik breng een kunstwerk naar de bewoners, maar zij geven mij ook een dieper inzicht in de plek en hoe het leven daar is. Het is deze menselijke dimensie die het schilderen op straat zo bijzonder verrijkend maakt.
Welk verhaal vertelt uw muurschildering "Koor", gemaakt aan de Rue Michel Ange in Calais?
Deze muurschildering toont een compositie van terracotta potten. Het oorspronkelijke idee was om een verband te leggen met de materialen die in Calais te vinden zijn. Terracotta en baksteen hebben bijgedragen aan de architectonische identiteit van de stad. Na de verwoesting door de oorlogen en de daaropvolgende wederopbouw met modernere materialen, wilde ik dit oorspronkelijke materiaal in een getransformeerde vorm terugbrengen.
De titel "Koor" verwijst ook naar het idee van een geheel dat uit verschillende elementen bestaat. Net als in een muzikaal koor waar meerdere stemmen een gemeenschappelijke harmonie creëren, draagt elk element van deze compositie bij aan het uiteindelijke evenwicht.