Le Sentier des Crêtes
Bekijk meer afbeeldingen
De route begint bij het gemeentehuis van Pihen-lès-Guînes, klimt en daalt vervolgens af richting Saint-Tricat, loopt onder een boog door, steekt een brug over, volgt het pad naar Sainte-Marguerite en vervolgens de plaats Pilier d'Or, alvorens de molen van Pihen te bereiken. Daarna loopt de route langs de departementale weg naar het treinstation, onder de spoorlijn door en keert terug naar het gemeentehuis.
©NohCab-Calais XXL Pihen-les-Guines
De naam Pihen duikt voor het eerst op in de oprichtingsakte van de abdij van Andrés in 1084, in de vorm Pithem, afgeleid van de Germaanse woorden pit (put) en heim (woning, dorp), wat later Pihen werd. In 1923 nam de gemeente de naam Pihen-lès-Guînes aan. Het dorpscentrum vormt een "stervormige route" waar zeven paden samenkomen, waarvan er verschillende uit de middeleeuwen stammen.
De stad wordt van oost naar west doorkruist door een oude weg die vermoedelijk Romeins is. Het is een aftakking van de rivier de Leulène die rechtstreeks van Thérouanne naar Sangatte loopt en Guînes verbindt met Wissant, een drukke haven voor inscheping op schepen uit Engeland tijdens de Middeleeuwen. Deze weg is een deel van de Via Francigena, een pelgrimsroute die Canterbury met Rome verbond. In de Middeleeuwen maakte Pihen deel uit van het graafschap Guînes en bleef vervolgens van 1347 tot 1558 in Engelse handen. De stad, een strijdtoneel tussen de koningen van Frankrijk en Spanje, stond van 1596 tot 1598 onder Spaans bewind: de oude 13e-eeuwse kerk leed hieronder en brandde in deze periode af.
©Geen cabine De Kerk van Onze Lieve Vrouw van de Annunciatie
De vroegste fundamenten van het gebouw dateren uit de 13e eeuw. Deze kerk, die vroeger gewijd was aan de Geboorte van de Heilige Maagd Maria, is onmiskenbaar charmant. Tegenwoordig is alleen het koor, met zijn veelhoekige vorm, drie zijden en spitsboogvensters, nog overgebleven uit die periode. Volgens de aantekeningen van abt Haigneré, historicus van de regio Pas-de-Calais in de 19e eeuw, bevond zich tussen het koor en het schip een toren met romaanse arcaden in het onderste gedeelte; deze toren bestaat niet meer. Het schip werd rond het midden van de 19e eeuw herbouwd, voorafgegaan door een klokkentoren die dienstdoet als portiek en twee klokken herbergt.
©Geen cabine De Pihen-molen
Van deze windmolen uit 1839 is tegenwoordig alleen nog een ruïne van de toren overgebleven. De molen is gebouwd van zandstenen bakstenen op een fundering van Landrethun-steen en op sommige oude ansichtkaarten wordt dit bouwwerk aangeduid als "Moulin Lay" of "Moulin Lay-Tristam". Nabij de ingang aan de kant van Calais bevindt zich een nis uit 1879, die nog steeds zichtbaar is en waarin ooit een beschilderd houten beeld van Sint Donat stond.
Het was een torenmolen: een vast gebouw van steen of baksteen, met daarop een dak dat 360° kon draaien en Vlaamse wieken droeg die wel 12 meter lang konden zijn.
©Geen cabine 
